Al van jongs af aan wist ik dat ik ´iets met mensen’ wilde gaan doen. Niet gek ook, want ik kom uit een echt hulpverlenersgezin. Mijn vader was personeelsmanager, mijn moeder werkte in de zorg en mijn zussen zijn beiden therapeut. Na de havo ben ik dan ook de studie Social Work aan Hogeschool Zuyd te Sittard gaan volgen. Na vier jaar was de studie klaar, maar de nieuwsgierigheid en leergierigheid waren nog niet gedoofd.

Ik besloot verder te studeren aan de Universiteit van Amsterdam. Hier deed ik de pre-master Pedagogische Wetenschappen en vervolgens de master Orthopedagogiek. Ik besloot als Orthopedagoog in de zorg voor mensen met verstandelijke beperkingen te werken. Na dat een paar jaar gedaan te hebben, ging ik in de ouderenzorg werken. Op deze werkplekken leerde ik niet alleen om in gesprek te gaan met mensen, maar kreeg ik tevens veel oog voor alle (non-verbale) manieren waarop mensen zichzelf uitdrukken. Zeer leerzaam dus! Al wist ik.. dit is nog niet helemaal wat ik wil. Het begon te kriebelen om 1-op-1 volwassenen te gaan behandelen.

Zo gezegd, zo gedaan en na het op doen van veel behandelervaring en het volgen van een opleidingstraject waarin ik me onder andere therapievormen als Cognitieve Gedragstherapie, Schematherapie en Acceptance & Commitment Therapie eigen heb gemaakt, besloot ik om voor mezelf te beginnen. Dat wilde ik eigenlijk altijd al, maar het duurde even voor ik de durf had gevonden om die stap ook echt te zetten.